Bij asfalteringswerkzaamheden kort voor een rotonde maakt bestuurder WA-verzekerde voertuig een noodstop voor een schrikhek dat op de weg stond. Deze bestuurder brengt zijn voertuig tijdig tot stilstand. Achteropkomende verzoeker niet, waarna er een aanrijding ontstaat met letselschade als gevolg. Verzoeker stelt wegbeheerder en WA-verzekeraar aansprakelijk. De rechtbank meent dat er geen aansprakelijkheid is aan de zijde van de WA-verzekeraar. Wel aan de zijde van de wegbeheerder, met tevens eigen schuld.

Verzoeker liep bij een verkeersongeval polsletsel op waardoor hij niet meer als zelfstandig schilder kan werken. Na het ongeval ging hij in loondienst. Daarbij bouwt hij pensioen op, terwijl hij dat in zijn tijd als zelfstandige niet deed. Het deelgeschil gaat (onder meer) over de vraag of die pensioenopbouw kan worden verrekend met het VAV.

Verzoekster vorderde schadevergoeding voor gederfde inkomsten (€ 24.910,-) na seksuele uitbuiting door verweerder. De rechtbank wijst het verzoek af. De gevorderde schade betreft niet-uitgekeerde verworven inkomsten wat geen schade door letsel is.

Verzoeker verzoekt om een verklaring voor recht dat Unigarant aansprakelijk is voor schade na een aanrijding tussen zijn motor en een driftende BMW op een parkeerterrein. Verzoeker stelt dat de bestuurder van de BMW onrechtmatig jegens hem heeft gehandeld.

De rechtbank stelt vast dat alle betrokkenen gedurende langere tijd stunts uitvoerden, waardoor sprake was van een sport- en spelsituatie. Daarvoor geldt een verhoogde drempel voor aansprakelijkheid. Verzoeker moest daarom concreet onderbouwen welk specifiek gedrag van de BMW-bestuurder onrechtmatig was.

De exacte toedracht van het ongeval is niet duidelijk geworden. Niet kon worden vastgesteld welke rijbewegingen de BMW maakte, hoe de motor zich verplaatste en hoe de botsing precies ontstond. De enkele omstandigheid dat werd gedrift, is onvoldoende voor aansprakelijkheid. Het verzoek wordt afgewezen.

De kosten van het deelgeschil worden wel begroot, maar niet toegewezen wegens het ontbreken van aansprakelijkheid.

Ongeval fiets vs. auto, waarbij minderjarige fietser ernstig, blijvend hersenletsel oploopt. Expertises door neuroloog, neuropsycholoog en verzekeringsarts zijn de revue gepasseerd. Verzoeker kan zich niet vinden in conclusies verzekeringsarts: bij het volgen van de plausibiliteitstoets zouden zwaardere beperkingen volgen. Aanvullend onderzoek wordt verzocht, waar de rechtbank in mee gaat.

Na twee aanrijdingen met erkende aansprakelijkheid verzoekt verzoeker een aanvullend voorschot. De rechtbank wijst dit af wegens onvoldoende onderbouwing van het causale verband, mede door relevante pre-existente klachten en het ontbreken van medische informatie. Buitengerechtelijke kosten worden gematigd toegewezen.

Na een fietsongeval in 2015 vordert verzoekster schadevergoeding van de ouders van een minderjarige en hun verzekeraar. De rechtbank wijst dit af omdat de vorderingen zijn verjaard en niet is vastgesteld dat de minderjarige een verkeersfout maakte.

Er is sprake van een aanrijding tussen een elektrische bakfiets en een snorscooter. De rechtbank oordeelde dat de bakfietser voor 75% verantwoordelijk was omdat zij geen voorrang verleende. De snorscooterbestuurder droeg 25% bij aan het ongeval. Er werd geen billijkheidscorrectie toegepast en verzekeraar vergoedt 50% van de schade van de bakfietser.

Een fietser stak een voorrangsweg over en verleende geen voorrang aan een scooter. De rechtbank oordeelt dat dit een ernstige verkeersfout is. Eventuele fouten van de scooterrijder wegen minder zwaar. Daarom blijft de aansprakelijkheid van de verzekeraar beperkt tot 50% op grond van art. 185 WVW en art. 6:101 BW.