Een restaurantbezoekster viel over een afstapje van circa 11 cm in de hal van een oud postkantoor. De rechtbank oordeelde dat het afstapje voldoende herkenbaar was, de kans op een ongeval beperkt was en geen sprake was van een gebrekkige opstal of onrechtmatige gevaarzetting. Het deelgeschilverzoek werd afgewezen.

Een inleenkracht verloor het zicht aan zijn rechteroog na een schimmelinfectie die ontstond doordat een komkommerblad in zijn oog raakte. De rechtbank oordeelde dat de kwekerij haar zorgplicht schond door geen veiligheidsbril en spoelflessen beschikbaar te stellen.

Verzoekster had de huisarts van haar dochtertje aansprakelijk gesteld omdat niet adequaat zou zijn gereageerd nadat de arts was geïnformeerd over klachten van koorts en diarree bij het toen zesjarige dochtertje. Kort na dat contactmoment kreeg het dochtertje te maken met een zeldzame autoimmuunziekte.

Er was onafhankelijk onderzoek gedaan. De deskundige vond het antibioticabeleid van de huisarts onzorgvuldig, omdat voor een andere vorm van antibiotica gekozen had moeten worden. De deskundige vond ook dat het antibioticabeleid niets te maken had met de later ontwikkelde auto-immuunziekte.

De aansprakelijkheid werd daarom – bij ontbreken van causaal verband – afgewezen.

Verzoekster startte dit deelgeschil en separaat loopt een VDO.

Verzoeker liep letsel op bij een verkeersongeval tussen zijn motor en een auto. Zijn eigen WAM-verzekeraar erkende aansprakelijkheid voor het ongeval. Verzoeker stelde vervolgens de WAM-verzekeraar van de automobilist aansprakelijk.

De rechtbank oordeelt dat verzoeker gebonden is aan de erkenning van aansprakelijkheid door zijn eigen verzekeraar. Allianz mocht die erkenning zo begrijpen dat deze zag op alle gevolgen van het ongeval. Daardoor kan verzoeker Allianz niet op grond van de WAM aanspreken. De rechtbank komt daarom niet toe aan een inhoudelijke beoordeling van de aansprakelijkheid.

Verzoeker heeft tijdens zijn werk letsel opgelopen aan zijn voet nadat een luchtkanaal naar beneden is gevallen. Partijen verschillen van mening over de toedracht van het ongeval en de aansprakelijkheid van de werkgever.

Na een achteropaanrijding op de snelweg verzoekt het slachtoffer het gezamenlijk ingeschakelde deskundigenrapport bindend te verklaren. De rechtbank wijst dit toe: verzekeraar toonde geen zwaarwegende bezwaren aan tegen het rapport, waardoor causaal verband tussen ongeval en klachten vaststaat. Verzekeraar moet € 25.000,- voorschot betalen.

Schampschade (met snelheidsverschil), waarbij het de vraag is om verzoeker ten tijde van het ongeval in het aangereden voertuig zat (en dan ook letselschade kan claimen bij de aansprakelijke verzekeraar). In de visie van de rechtbank heeft verzoeker dit bewijs geleverd, wat maakt dat a.s.r. als aansprakelijke verzekeraar de schade van verzoeker moet betalen.

Een uitzendkracht viel van een gebrekkige stenen buitentrap van een vakantiewoning waarin hij verbleef. De rechtbank oordeelde dat de trap, met scheuren en een losliggende steen, niet voldeed aan de veiligheidseisen voor kort verblijvende huurders. Het vakantiepark is aansprakelijk op grond van artikel 6:174 BW.

Verzoekster is in 2016 aangereden en heeft letsel opgelopen. De aansprakelijkheid is erkend door verzekeraar NN. Nadien zijn meerdere medische expertises uitgevoerd, met tegenstrijdige conclusies over cognitieve klachten en het causaal verband met het ongeval.

De kern van het geschil is welk expertiserapport leidend is bij de schadebegroting.

De rechtbank oordeelt dat het neuropsychologisch rapport niet bindend is, omdat:

• het niet volgens de professionele richtlijnen tot stand is gekomen (gebrek aan validiteitstests),
• en het op essentiële punten haaks staat op het neurologisch rapport.

Wel acht de rechtbank het aannemelijk dat er klachten zijn, maar het causaal verband en de omvang zijn onvoldoende duidelijk. Daarom is een nieuwe gezamenlijke expertise nodig.

Verzoeker vorderde in een deelgeschil dat de rechtbank zou verklaren dat een vaststellingsovereenkomst uit 2017 geldig is. De rechtbank wees het verzoek af omdat een beslissing hierover niet kan bijdragen aan het bereiken van een schikking, nu er al een vaststellingsovereenkomst uit 2021 bestaat. Het verzoek leende zich daarom niet voor behandeling in deelgeschil.