Een fietser stak een voorrangsweg over en verleende geen voorrang aan een scooter. De rechtbank oordeelt dat dit een ernstige verkeersfout is. Eventuele fouten van de scooterrijder wegen minder zwaar. Daarom blijft de aansprakelijkheid van de verzekeraar beperkt tot 50% op grond van art. 185 WVW en art. 6:101 BW.
Verweerder is in het verleden strafrechtelijk veroordeeld vanwege het plegen van seksuele handelingen met verzoekster, terwijl hij wist dat verzoekster in verminderde staat van bewustzijn verkeerde (en dus geen toestemming kon geven).
In dit deelgeschil wordt de civiele aansprakelijkheid behandeld, nadat van de in de strafzaak gevorderde € 66.715,00 aan materiële schade en € 7.000,00 aan immateriële schade € 6.722,00 en € 5.000,00 waren toegewezen en verzoekster voor het overige niet ontvankelijk was verklaard (onevenredige belasting strafzaak). Verzoeker sprak verweerderdaarvoor buiten rechte aan, maar dat werd niet beantwoord met een reactie.
Ongeval uit '21, bromfiets vs. auto, waarbij verzoeker - opzittende van de bromfiets - orthopedisch letsel oploopt, met blijvende beperkingen. Het buitenrechtelijke traject verloopt stroef, met o.a. diverse dreigingen van procedures, discussies over begeleiding, carrièreperspectief, afronding opleiding (tot werkvoorbereider) en het opstarten van een eigen onderneming. Het buitengerechtelijke traject ging gepaard met lange reactietermijnen. Het komt uiteindelijk tot een deelgeschilprocedure, met meerdere verzoeken, o.a. voor wat betreft de vraag of van verzoeker verlangd kan worden dat hij nu al akkoord moet gaan met werk in loondienst als werkvoorbereider, ter voorkoming/beperking van schade. De rechtbank meent dat dit niet van verzoeker verlangd kan worden.
Verzoeker werd op het COA-terrein aangereden door een golfkar. De rechtbank oordeelt dat zijn rug- en beenklachten juridisch causaal samenhangen met het ongeval. COA moet een substantieel voorschot betalen en heeft door trage en onzorgvuldige schadeafwikkeling deels onrechtmatig gehandeld, wat leidt tot vergoeding wegens secundaire victimisatie.
Verzoekster kreeg een foutieve negatieve NIPT-uitslag van verweerster, terwijl het resultaat positief op trisomie 21 was. Pas bij 25 weken zwangerschap ontdekte zij dit, waardoor abortus niet meer mogelijk was. De rechtbank oordeelt dat verweerster aansprakelijk is voor het onjuist doorgeven van de uitslag, waardoor verzoekster medische, opvoedkundige en immateriële schade kan lijden.
Gedurende het schaderegelingstraject - waarin de nodige onregelmatigheden naar voren komen - worden de onderhandelingen op een formele wijze afgebroken. Verzoeker wil dat de onderhandelingen weer worden opgestart. Daarnaast verzoekt hij om verstrekking van voorschotten, ook op de kosten. Afwijzing van alle verzoeken, ook geen begroting en veroordeling van de kosten.
